Afvalzak in Nijmegen mogelijk duurder

Met deze kop in de Gelderlander van 18 juni 2018 kwamen er veel reacties los.

(Klik hier voor het hele artikel)

Wat is er aan de hand?

In Nijmegen, net als in diverse andere plaatsen in Nederland, betalen burgers hun restafval per keer. Dat kan zijn per zak, zoals in Nijmegen, maar ook per lediging. Dat systeem van de vervuiler betaalt wordt ook wel Diftar genoemd.

Velen vinden dat heel redelijk.

De kosten die men per keer (of per afvalzak) betaalt, zijn lang niet altijd de werkelijke kosten voor de logistiek en de verwerking van het restafval.

De opbouw van de kosten voor afval is nogal difuus.

In de meeste gevallen worden de kosten voor verwerking van restafval, GFT-afval en de overige fracties bij elkaar opgeteld.

Vervolgens wordt dit gedeeld door het aantal huishoudens (aansluitingen). Hieruit volgt dan de afvalstoffenheffing. Vaak worden in die afvalstoffenheffing ook nog andere kosten meegenomen, zoals de kosten voor de afvalpunten in de openbare ruimte.

Er zijn ook opbrengsten. Oud-papier, metalen kunstoffen etc. zijn stromen, die per saldo budgetneutraal of een kleine positieve bijdrage leveren.

Deze worden in het algemeen ook meegenomen in de totale afvalkosten.

Indien Diftar is ingevoerd, is dat meestal gedaan om een prikkel te doen uitgaan, om beter af te scheiden.

In dat geval wordt er een bedrag per lediging afgesproken. Voor een afvalzak varieren die bedragen van € 0,50 tot € 1,50 per zak van 40 liter (de dure zak).

Bij minicontainers van 240 liter wordt een equivalent van deze kosten berekend. Gemiddeld genomen dus 6 x het tarief van de dure zak.

Dan wordt er een begroting gemaakt, gebaseerd op statistieken. Kortom, er wordt een schatting gedaan van het aantal ledigingen dan wel dure zakken, die worden aangeboden.

De opbrengsten van de dure zak worden in mindering gebracht op de totale afvalkosten.

Onder die streep worden de kosten dus per huishouden toegerekend.

Een deel van de afvalkosten is dus een vast deel, en een deel is variabel, en dus door de inwoners te beinvloeden.

Hoe komt het dan, dat als er goed gescheiden wordt, mensen per saldo meer moeten gaan betalen?

Dat heeft te maken met het vaste deel aan de ene kant en de kosten voor afvalverwerking aan de andere kant.

Als er beter gescheiden wordt, dalen de variabele inkomsten van de dure zak. Helaas echter zijn de variabele kosten niet alle kosten, die gemaakt worden om de dure zak in te zamelen en te verwerken.

Daarnaast levert het beter scheiden ook meer afval in de andere fracties op, met name GFT neemt toe. GFT wordt in veel gemeenten gratis ingezameld, maar de kosten voor de inzameling en de verwerking zitten wel in het vaste deel.

Tegelijk dus met het dalen van de variabele opbrengsten, stijgen de vaste kosten.

Daarom is het goed te verklaren, dat de vaste kosten die aan burgers worden doorberekend zullen kunnen stijgen, als er beter wordt gescheiden.

Is dit te voorkomen?

Dat is lastig te verklaren. Ja, het is te voorkomen, als burgers bij de inkoop al goed opletten, op welke manier ze de verpakking en het niet-gebruikte deel van hun aankoop, gaan aanbieden.

Meer papier levert meer op dan meer kunststof.

Minder GFT helpt ook mee, om de totale kosten te drukken.

Per saldo betalen huishoudens gemiddeld over de laatste jaren steeds minder. In sommige gevallen is het vastrecht dusdanig gedaald, dat er geen ruimte meer is. Juist daar zal de gemeente het vastrecht tarief dus moeten verhogen.

Kortom, het voordeel van de afgelopen jaren is dan voorbij.

 

Verkleinen afvalberg in Europa dichterbij!

De EU-lidstaten en het Europees Parlement hebben zondagnacht in Brussel een principeakkoord bereikt over het terugdringen van afval en verspilling.

De lidstaten krijgen voor het verkleinen van de afvalberg bindende doelstellingen voor 2025, 2030 en 2035. Over het recyclen van verpakkingsmateriaal zijn ook afspraken gemaakt.

De EU-lidstaten stellen zich hiermee verplichte doelen rond hergebruik, recycling, afvalstort en het beter beheren van afvalstromen, aldus Siim Kiisler, milieuminister van tijdelijk EU-voorzitter Estland. ”Dit zal de omslag naar een kringloopeconomie versnellen.” Hij sprak van een ”uitgebalanceerd compromis”.

Een belangrijk akkoord dat het storten en verbranden van afval sterk zal terugdringen, reageerde EU-milieucommissaris Karmenu Vella. Het nieuwe doel voor plastic verpakkingen in 2030 zal volgens hem enorm bijdragen aan het verminderen van de vervuiling van de zeeën.

Productiekant

GroenLinks-Europarlementarier Bas Eickhout had gehoopt op meer ambitie, maar het belang van deze deal moet volgens hem niet worden onderschat. ”Nu is het zaak om naast de afvalkant van de circulaire economie ook de productiekant aan te pakken. Ons huidige lineaire economische model waarin we telkens nieuwe grondstoffen winnen om ze vervolgens weg te gooien alsof het niets is, is onhoudbaar. Nooit eerder is zo duidelijk in EU-wetgeving vastgelegd dat we daar vanaf moeten.”

Volgens GroenLinks doet Nederland het relatief goed op het gebied van de circulaire economie en zal de nieuwe afvalwetgeving niet tot ingrijpende veranderingen in ons land leiden.

De Europese instellingen onderhandelden sinds mei over de herziening van richtlijnen rond afvalverwerking en recycling. De formele goedkeuring wordt in het eerste kwartaal verwacht.